سلام دوستان. من 25 سالمه وقدم 175و وزنم 72. قضیه از اونجایی شروع شد که خواهرم مینا یه روز که از خواب بیدار نشده بود رفتم اتاقش تا لباسامو از کمد بردارم و برم سر کار تا وارد اتاق شدم دیدم لحاف همه جای بدنش و پوشیده بجز صورتو کونش که تپل زده بود بیرون […]

سلام به همه. نوال هستم. البته اسم واقعی نیست اما اسم مستعار هم نیست. در واقع از 12 سال پیش که رفتم دبی این اسمو رو خودم گذاشتم. چون میگفتن شبیه یه خواننده عربی به نام نوال هستم. من یه فاحشه یا جنده حرفه ای هستم و حدود 20 ساله که این کارمه. 7-8 سال

درود به همه ی دوستان من کُس های زیادی رو کردم و تموم این کردنها رو مدیون دو چیز هستم اول اینکه به طرز حسادت آوری شاد و خوشحال هستم و دوم کیر بزرگم! اگرچه قدم زیاد بلند نیست و 171 سانتیمتر قدمه ولی کیری بزرگ دارم. از همون سنین که دبیرستان بودم وقتی با

خونه تنها مونده بودم و ميخواستم بهش بگم اونم بياد. زنگ زدم به شمارش،برداشت بهش گفتم خونه تنهام بيا پيشم،اونم گفت باشه ساعت سه اونجام…. رفتم دلستر تاک گرفتم ريختم تو دو تا مشروب خوري ،قبلشم سوراخم رو تميز کرده بودم. استرس داشتم اگ بياد و خونمون ياد بگيره برام دردسر نشه،يا نکنه ي نفر

وقتی که با شیما اشنا شدم ۲۴ سالم بود و اون ۳۴  سال. یه دختر سیزده ساله داشت. از شوهرش دو سالی بود جدا شده بود. تو ی روز پاییزی که بارون به شدت میبارید سوارش کردم.بعد از کمی صحبت ازش اجازه گرفتم شمارمو بهش بدم تا باهم اشنا بشیم.ی زن فوق العاده احساساتی و بسیار

سلام،این داستان مربوط به گی و همجنس بازی هستش … *** من اسمم  فرشید هستش یعنی دوستانی که باهشون ارتباط سکسی داشتم منو به این نام میشناختن،این داستان مربوط میشه به سالها پیش،اون موقه من اول دبیرستان بودم و تازه اول نوجونیم بود و حسابی هم جیگر بودم. چون شیفت بعدازظهر بودم و پاییز و زمستون

محله ی ما یه محله ی قدیمیه ، آدماش همه همدیگه رو میشناسن ، خیلی کم بینمون غریبه رفت و آمد میکنه ، یه جورایی همه ی آدماش با هم آشنا و رفیق اند… *** یادمه حدود سه سال پیش بود که خبر ازدواج مهرداد محله رو پر کرده بود ، همه ی زنهای محل

همه چيز از وقتي شروع شد كه به دنيا آمدم. اولين بار وقتي دكتر با دستهاش منو از شكم مادرم درآورد و دو تا زد دركونم به جاي گريه گفتم:آخ كس كش. دكتر يك لحظه جاخورد.اما بعد فكر كرد يكي از پرستارهاست و منو زمين گذاشت و بعد از دعوا اونو از اطاق عمل بيرون

سلام. داستان من برميگرده به زمانى كه من سيزده،چهارده ساله بودم مثل همه اكثر پسرها تو اين سن تازه راه بيرون از خونه رو ياد گرفته بودم و بعد مدرسه تو كوچه و محل با بچه محلها به بازى و تفريح مشغول ميشديم. دوستان من همگى از من بزرگتر بودن و يه گروه پنج ،شش

یه مدتی بود دربه در دنبال کار میگشتم دیگه از بیکاری و تو خونه بودن و کس مالوندن خسته شده بودم،واسه همین افتاده بودم دنبال کار بعد از دوماه دوندگی بلاخره تو یه مطب روانپزشک برای منشی گری استخدام شدم،ساعت کارشم از ۸ تا ۱۲ ظهر و ۴ تا ۹ شب بو د اسم ه