زمستون سردی بود و اون زمان آدم سرمایی بودم و لباس زیاد میپوشیدم، یادمه آخرای بهمن ماه بود که به خاطر امتحانام باید برمیگشتم شهرمون و خانوادم تا عید شهرستان بودن، فکر می‌کنم چهارشنبه غروب بود که وسایلمو جمع کردم که راه بیوفتم و برگردم شهرمون، وقتی رسیدم ترمینال بلیط اتوبوس گیرم نیومد و دلم

امیر رضا هستم.این اتفاق برای حدود 20 سال پیشه من حدود 15 سال داشتم فرامرز هم که پسر دایی م بود 18 سال.پسر سفیدی بودم با قد متوسط موهای مشکی لخت و چشمهای درشت و البته کون درشت تری که به مادرم رفته بود. اما فرامرز قدبلند و هیکل درشت بود و اهل دعوا که همیشه