سلام به همگی این خاطره من مربوط میشه به دو سال پیش من یه دوستی دارم به اسم ممد اقا این خیلی کار درسته یعنی همش فکر رو ذکرش دختران اقا ما هم اون موقع 18 -19 سال بیشتر نداشتیم اینقدر با هم رفیق بودیم که بشوخی میگفتیم اصلا زن نگیریم اگر کسی از ما […]

از اینجا شروع میکنم که من مثل همه نمیگم که خوشتیپ و خوش قد و بالا و یا اینکه بخوام برم کامپیوتر درست کنم واقعا دیگه این درست کردن کامپیوتر مسخره شده یک سوژه جدیدتر پیدا کنید….و دومین نکته اینکه امان از دست همه کسایی که اینجا خاطره گذاشتن و من رو به صرافت انداختن

دستم و گذاشته بودم رو گوشه ی پنجره،به موجای دریا نگاه میکردم،لای پنجره رو باز گذاشته بودم که دود سیگارم توی اتاق نمونه،صدای شادمهر تنها صدایی بود که تو اون روزا به حرفاش گوش میدادمآغوشتو به غیر من،به روی هیشکی وانکن،منو از این دلخوشیو آرامشم جدا نکن من برای باتو بودن پر عشق و خواهشم،واسه

به ساعت موبایلم نگاه كردم 7.45 دقیقه شب بود من تو ترافیك لعنتی دبی گیر كرده بودم. ساعت 8 با یكی از آشناهامون قرار داشتم امروز رسیده بود دبی چند تا كار داشت باید انجام میداد و میرفت بابام زنگ زده بود حواست باشه هرموقع زنگ زد سریع خودت رو بهش برسون كمكش كن برسونش

ماجرا از اونجا شروع شد که بهاره دوست صمیمی زنم و شوهرش بعد از سالها از آمریکا برگشته بودند ایران و ساناز زنم داشت خودشو میکشت که حتماً منو باهاشون آشنا کنه.من دورا دور بهاره رو از طریق صحبتهای ساناز میشناختم ولی هیچوقت ندیده بودمش چون قبل از اینکه ما ازدواج کنیم اون رفته بود

سلام دوستان اسم من سعیده . 26 سالمه و با مادر و برادرم در یک آپارتمان دو طبقه زندگی می کنیم . برادرم از من دو سال بزرگتره و به تازگی با دختر یکی از اقوام ( آیدا ) ازدواج کرده . آیدا دختر فوق العاده زیباییه که توی خوشگلی زبانزد فامیل شده . هیکلش

سال دوم دانشگاه بودم.دوست پسر نداشتم و اهل اين چيزا هم نبودم.يه دختر جوون مستقل و متشخص بودم و بيشتر بچه هاي دانشگاه فكر ميكردن متاهلم.يه استاد داشتيم استاد يكي از دروس تخصصي.من از اون معدل الفيا بودم اما تو درس استاد م-كه اسمشو ميذارم علي-لنگ ميزدم و مطمئن بودم كه نمره خوبي نميگيرم.جلسه ي

سلام به همه دوستان عزیزم، اسم من کاوه است و 20 ساله هستم. با قد حدوداً 193 ، وزن 100 کیلو و هیکل درشتم همه دوستان منو آرنولد صدا می کنند. از اون موقعی که یادم میاد چون پدرم کارمند دولت بوده ما همیشه مستأجر مردم بودیم. اواخر پائیز سال 1387 بود که صاحب خونه

سلام به همه خوانندگان عزیزاسمم بیژن هست و با خواهرم شیرین تو یه خانواده چهار نفری تو یکی از محله های قدیمی تبریز تو خونه ای که از بابا بزرگم گرفته تا من که در و دیوارش واسمون خاطرست زندگی می کنیم ولی شاید عجیبترین خاطره بین همه اونایی که تو این خونه به دنیا

اون شبو عمرا يادم نميره. رفته بودم با دوست دخترم,تانيا,خريد لباس و اين خرت و پرتا كه دم ويترين يه مغازه ايستاد. گفت آرش بيا گفتم جانم گفت اون لباس شبه قشنگه؟من و تاني سكس نداشتيم,قرار ازدواج داشتيم خانواده ها هم ميدونستن اما فعلا بخاطر مشكلات مالي خواستگاري در حد ساده بود و رسميش نكرده